توربوشارژر استفاده می کند نیز یا توربو یک سیستم سوپرشارژ است که از یک توربین گریز از مرکز برای به حرکت درآوردن از طریق یک محور کواکسیال با آن چرخ کمپرسور برای فشرده سازی گازها . این نوع سیستم معمولا در موتورهای احتراق داخلی جایگزین ، هم در موتورهای دیزلی و هم در موتورهای بنزینی استفاده می شود.
در برخی کشورها، بار مالیاتی خودروها دارد . بستگی به جابجایی موتور از آنجایی که یک موتور توربوشارژ دارای حداکثر اسب بخار قدرت بالاتری نسبت به موتور دیگری با همان جابهجایی است، یک مدل توربوشارژ مالیات کمتری نسبت به یک موتور بدون توربوشارژ با همان اسب بخار میپردازد.
- در سال 1902، در 17 دسامبر، لوئیس رنو توربوشارژر را به ثبت رساند.
- در سال 1936 کلیف گرت شرکت Garrett را در کالیفرنیا ، ایالات متحده تاسیس کرد . 1
- در سال 1940 فناوری توربو در تاسیسات دریایی، صنعتی و لوکوموتیو به کار گرفته شد .
- در سال 1953 کاترپیلار اولین توربوشارژر توسعه یافته توسط شرکت Garrett را آزمایش کرد.
- در سال 1962 اولین خودروی تولید انبوه ساخت ایالات متحده که دارای توربوشارژر کارخانه ای بود (راکت اولدزموبیل جت فایر توربو ).
- موتورهای توربوشارژ برای اولین بار در ایندیاناپولیس 500 در سال 1966 استفاده شد .
- در سال 1977 موتورهای توربوشارژ برای اولین بار در فرمول یک مورد استفاده قرار گرفتند ، موتورهایی که توسط تیم رنو معرفی شدند . اولین پیروزی برای موتور توربو دو سال بعد بود. آنها در سال 1989 توسط مقررات ممنوع شدند و در سال 2014 دوباره معرفی شدند.
- در سال 2003 فورد فوکوس RS بنزینی را با موتور توربوشارژ روانه بازار کرد. کاترپیلار از توربوهای Garrett به صورت سری برای کامیون های خود با موتورهای ACERT استفاده می کند. 2
عملیات
در موتورهایی که با استفاده از این سیستم سوپرشارژ می شوند، توربوشارژر شامل توربین است که توسط گازهای خروجی موتور احتراق داخلی گریز از مرکز ثابت است به حرکت در می آید و روی محور آن یک کمپرسور که هوا را در فشار اتمسفر پس از عبور از فیلتر هوا، گرفته و فشرده می کند تا به داخل فیلتر هوا وارد شود. سیلندرها در فشار بالاتر از اتمسفر .
گازهای خروجی به صورت شعاعی توربین را تحت تأثیر قرار می دهند و پس از واگذاری بخش زیادی از انرژی داخلی خود (مکانیکی + حرارتی) به توربین به صورت محوری خارج می شوند.
هوا به صورت محوری وارد کمپرسور می شود و به صورت شعاعی از آن خارج می شود و اثر جانبی منفی افزایش کم و بیش قابل توجه دما دارد. این اثر تا حد زیادی توسط اینترکولر مقابله می شود .
این افزایش فشار میتواند مقدار بیشتری از اکسیژن (جرم) را نسبت به جرم معمولی که سیلندر در فشار اتمسفر استنشاق میکند به سیلندر وارد کند، و در هر حرکت مفید گشتاور بیشتری به دست میآورد (کورس انبساط) و بنابراین قدرت بیشتری نسبت به یک موتور اتمسفر دارد. با همان جابجایی و با افزایش مصرف متناسب با افزایش جرم هوا در موتور بنزینی. در دیزلی ها جرم هوا متناسب با جریان سوخت نیست، هوای اضافی همیشه وارد می شود زیرا سوخت رسانی به سیلندر با تزریق است، به همین دلیل در این نوع موتورها بیشترین کاربرد آن یافت شده است (موتور توربودیزل) . ).
کوچکترین و کمترین توربوشارژر فشار بوست حداکثر فشار 0.25 بار (3.625 PSI) دارند، در حالی که بزرگترین آنها به 1.5 بار (21.75 PSI) می رسد. بودن موتور، فشارهای 3 و 8 بار بدست می آید در موتورهای رقابتی، بسته به بنزینی یا دیزلی .
از آنجایی که انرژی مورد استفاده برای فشردهسازی هوای ورودی از گازهای خروجی ناشی میشود که در موتورهای تنفس طبیعی دور ریخته میشوند، در هنگام کارکردن توربوشارژر، انرژی از موتور گرفته نمیشود و همچنین باعث تلفات خارج از محدوده کاری توربو نمیشود. برخلاف سایر کمپرسورهای ورودی، مانند سیستم های کمپرسور مکانیکی (حجمی)، که در آن کمپرسور توسط یک قرقره متصل به میل لنگ هدایت می شود . 3
کارکرد در انواع موتورها
دیزل
در موتورهای دیزلی، توربوشارژر گسترده تر است، زیرا از یک طرف موتور دیزلی با هوای اضافی کار می کند زیرا دریچه گاز وجود ندارد. این بدان معناست که برای جابه جایی واحد و دور موتور یکسان (3000 دور در دقیقه تا 5000 دور در دقیقه) هوای بسیار بیشتری وارد سیلندر دیزل می شود.
از طرف دیگر، و این مهمترین چیز است، فشارهایی که در پایان کورس تراکمی و به ویژه در طول کورس کار می شود، بسیار بیشتر از موتور سیکل اتو (موتور بنزینی) است (40 تا 80 بار ) . 15-25 میله). این فشار بالا، لازم برای رسیدن به دمای بالای مورد نیاز برای احتراق یا خود اشتعال دیزل ، منشأ نیروی گازهای خروجی است، در همان رژیم، جابجایی واحد و بار مورد نیاز موتور بسیار زیاد است. در گازوئیل بیشتر از بنزین است.
بنزین
در زمانهای اخیر، سوپرشارژ در موتورهای بنزینی به عنوان تکنیکی برای استفاده از موتورهای کم جابجایی رایجتر شده است. این به منظور کاهش عملکرد در نتیجه نیازهای مصرف کمتر. عملکرد تقریباً همیشه مشابه موتورهای دیزلی است، اما در اینجا سوپرشارژ نقش بسیار مهمی ایفا می کند زیرا باید دقیقاً با مقادیر دقیق با حاشیه خطای +/- 0.50 سانتی متر بر 3، در این مورد انجام شود. یک پروانه در منیفولد ورودی هوا، نسبت هوا و سوخت در سیستم تزریق باید تنظیم شود، همچنین مقدار نسبت تراکم محاسبه شده به منظور به حداکثر رساندن عملکرد و بهبود مصرف باید تنظیم شود. به طور غیرمستقیم این موتورها می توانند در ارتفاعات بالاتر بدون افت قابل توجه قدرت کار کنند.
همچنین کالیبراسیون لحظه فعال شدن توربوشارژر به دلیل تاخیر آن (توربو-لگ) الزامی است. به طور کلی این اتفاق می افتد زیرا عملکرد آن به سرعت خروج گازهای خروجی بستگی دارد، که به نوبه خود به RPM همان موتور بستگی دارد، تقریباً همیشه عملکرد بهینه در رژیم های میان رده (از 3000 تا 5000 دور در دقیقه) خواهد داشت. این به نوبه خود به فشار دمیدن آن نیز بستگی دارد، که در اتومبیل های معمولی تقریباً همیشه در چند میله یا psi کالیبره می شود، در حالی که در خودروهای رقابتی به دلیل تقاضاهای بالاتر که ممکن است متفاوت باشد، همیشه به PSI یا میله های بیشتری وابسته هستند. به عنوان مثال، خودروهای رالی گاهی اوقات باید به صفحات محدودکننده روی خود توربو برای حفظ قدرت یکنواخت، بعلاوه دندههای ویژهای که بدون توجه به دور آرام یا دریچه گاز، دور یکسان را حفظ میکنند، تکیه میکنند تا قدرت لازم را هم در HP و هم در HP داشته باشید. در تورک (گشتاور) که به نوبه خود باعث آن شعله ها و انفجارهای چشمگیر همان وسایل نقلیه و همچنین صدای موتور مشخص آنها می شود.
عملکرد آن با یک سوت تند درک می شود که نشان می دهد همان قسمت اصلی با توجه به سرعت گازهای خروجی در حال چرخش است، به نوبه خود در برخی موتورها هنگامی که شتاب را متوقف می کنید می توانید صدای خش خش مشابه ترمزهای بادی کامیون را تشخیص دهید. ، نشان دهنده آن است که توربو با توجه به دور آرام موتور به دور آرام برمی گردد.
در میان اولین برندهایی که در ابتدای قرن بیست و یکم توربوشارژرها را در موتورهای با جابجایی کوچک به کار بردند، آنهایی بودند که متعلق به گروه فولکس واگن بودند، بعداً آنها سیستم هایی را توسعه دادند که ترکیبی از شارژ طبقه بندی شده سوخت و در نتیجه ترکیبی از توربوشارژر را اجرا می کرد. و سوپرشارژر که اجازه می دهد بدون کاهش مصرف سوخت، قدرت نسبتاً بالایی به دست آورید، زیرا دومی می تواند در ابتدا کار کند زیرا توسط همان موتور هدایت می شود.
متعاقباً، برندهای خودروسازی بیشتری به این مفهوم پیوستند، از جمله فورد، که موتورهای به اصطلاح Ecoboost را برای اکثر موتورهای خود، اعم از بزرگ و کوچک، و تقریباً در همه مدلهای خود، با هدف یکسان به دست آوردن قدرت بیشتر بدون مصرف سوخت بیشتر توسعه داد. با کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بیش از نیاز است.

اینترکولر
هوا در حال فشرده شدن گرم می شود و چگالی خود را از دست می دهد . یعنی در همان حجم جرم هوای کمتری داریم، بنابراین قادر است سوخت کمتری بسوزاند و در نتیجه توان کمتری تولید شود. علاوه بر این، هنگامی که دمای ورودی افزایش می یابد، خطر انفجار، کوبیدن یا خودسوزی افزایش می یابد و عمر مفید بسیاری از اجزا به دلیل دمای اضافی و فشار بیش از حد گروه حرارتی کاهش می یابد.
برای کاهش این مشکل، یک «مبدل حرارتی» یا «اینترکولر» بین توربوشارژر و ورودی قرار میگیرد. این سیستم دمای هوا را کاهش می دهد و در نتیجه چگالی آن را افزایش می دهد که وارد محفظه احتراق می شود.
از جنبه منفی، مبدل های حرارتی باعث افت فشار می شوند و در نتیجه چگالی هوا را کاهش می دهند، اگرچه در بسیاری از موارد برای جلوگیری از انفجار یا خود اشتعال، نصب یک مبدل ضروری است.
- سه نوع اینترکولر وجود دارد:
- هوا/هوا: در اینها هوای فشرده گرمای خود را با هوای خارجی مبادله می کند.
- هوا/آب: هوای فشرده حرارت خود را با مایعی مبادله میکند که میتواند توسط رادیاتور خنک شود یا در برخی کاربردها با یخ در مخزن داخل خودرو خنک شود .
- برودتی: مخلوط با تبخیر یک گاز بر روی مبدل هوا/هوا خنک می شود.
زمان پاسخگویی توربو ( توربولاگ )
موتورهای توربوشارژ نسبت به موتورهای تنفس طبیعی (NA-Naturally Aspirated) یا سوپرشارژر مکانیکی از تأخیر زمان پاسخ بیشتر توربو (به طور عامیانه به عنوان ” توربولاگ ” شناخته میشود) در 50 درصد توان مصرفی رنج میبرند. زیرا عملکرد توربوشارژر به فشار اعمال شده توسط آی تی. این تاخیر تحت تأثیر اینرسی گروه (قطر و وزن آن) و حجم منیفولد بین توربین و خروجی گاز اگزوز از سیلندر است.
یک توربوشارژر در سرعت های مختلف موتور به یک شکل کار نمی کند. در دورهای پایین، توربوشارژر فشاری اعمال نمی کند، زیرا مقدار کمی از گازها به اندازه کافی فشار نمی آورد تا مقدار قابل توجهی اینرسی ایجاد کند که پاسخ توربوشارژ محسوب می شود. توربوشارژر کوچکتر از تاخیر پاسخ جلوگیری می کند، اما در دورهای بالا نیروی کمتری اعمال می کند. سازندگان موتورهای مختلف راه حل هایی برای این مشکل طراحی کرده اند.
- یک ” توربو دوقلو “: سیستمی با دو توربوشارژر در اندازه های مختلف است. در دورهای پایین فقط دور کوچک به دلیل پاسخ سریعتر کار می کند و موتور بزرگ فقط در دورهای بالا کار می کند زیرا فشار بیشتری وارد می کند.
- ” توربو دوقلو موازی “: سیستمی با دو توربوشارژر کوچک با اندازه یکسان است. از آنجایی که مانند یک توربوشارژر کوچکتر هستند، اینرسی چرخشی کمتری دارند، بنابراین با دورهای پایینتر فشار ایجاد میکنند و تاخیر پاسخ کمتری دارند.
- یک ” توربوشارژر نامتقارن ” شامل قرار دادن یک توربوشارژر کوچک در یک طرف (قبلی روی موتور V6 عرضی) است که دیگری را آزاد می کند. ایده به دست آوردن یک قدرت بزرگ نیست، بلکه این است که پاسخ سریع است. این سیستم توسط سازنده سوئدی Saab اختراع شد و در Saab 9-5 V6 مورد استفاده قرار گرفت.
- یک ” بیتوربو متوالی “: از دو توربوشارژر یکسان تشکیل شده است. وقتی حجم کمی از گازهای خروجی وجود داشته باشد، تمام این حجم به یک توربوشارژر فرستاده می شود و با افزایش این حجم، بین دو توربوشارژر توزیع می شود تا به قدرت بیشتر و زمان پاسخگویی کمتری دست یابد. این سیستم در موتور وانکل مزدا RX-7 استفاده می شود .
- یک ” توربوشارژر هندسه متغیر ” ( VTG ): متشکل از یک توربوشارژر است که دارای مکانیزمی از “پره ها” به نام پره های متحرک است که با تغییر سرعت گازهای خروجی هنگام ورود به توربین، باز و بسته می شوند. در سرعت جریان کمتر گازهای خروجی (دورهای کم) مسیر بین پره ها بسته می شود و باعث می شود که گازها هنگام ورود به توربین سرعت خود را افزایش دهند. در جریان بالاتر (انقلاب های بالا) ما به گذرگاه بیشتری نیاز داریم و اینها باز می شوند. این به ما اجازه می دهد تا فشار کاری بسیار خطی در سراسر رژیم کاری توربوشارژر داشته باشیم. در موتورهای دیزلی بسیار متداول است، اما در موتورهای بنزینی فقط پورشه یک توربو ساخته است که می تواند بیش از 1000 درجه سانتیگراد را در مدل پورشه 911 توربو (2007) تحمل کند.
همچنین مزدا دارای نمونه اولیه توربو برقی است. 4 سیستم الکتریکی خودرو نمی تواند جریان کافی برای موتور را در دورهای بالا، اما در دورهای پایین فراهم کند. بنابراین هر دو مکمل یکدیگر هستند. در بار و دورهای کم، کمک الکتریکی امکان افزایش سریع فشار را فراهم می کند و سپس توربین می تواند نیروی کامل را برای فشرده سازی هوا تامین کند. این سیستم نسبت به ترکیب آن با یک کمپرسور مکانیکی که توسط موتور هدایت می شود، انرژی بسیار بیشتری صرفه جویی می کند.
Fiat Auto، SPA، سابقاً Fiat Group Automobiles (FGA) سیستم مکانیکی توربو + کمپرسور را در دهه 1980 ایجاد و توسعه داد. خودرویی که در آن توسعه و اجرا شد لانچیا دلتا (MKI) بود که بین سالهای 1985 و 1990 تولید شد. رسیدن به حداکثر نمایی و توسعه در لانچیا دلتا انتگرال WRC.
افزایش بیش از حد
دوره ای است Overboost 5 که در طی آن سیستم با هدف افزایش گشتاور موتور ، فشار بوست بالاتر از حد معمول را در بار کامل ایجاد می کند .
در حال حاضر این سیستم با کنترل الکترونیکی مناسب می تواند کاربردهای مختلفی را در نظر بگیرد.
تکامل توربوشارژر
فلسفه استفاده از توربوشارژرها در حال تغییر بوده است: از اولویت دادن به قدرت در دورهای بالا به اولویت دادن به اینکه خودرو در سراسر محدوده دور استفاده به خوبی پاسخ می دهد.
سوپاپ از آسیب رساندن فشار بیش از حد به اصطلاح waste-gate به موتور جلوگیری می کند. دریچه زباله یا شیر تخلیه، دریچه ای است که مقدار گازهای خروجی را که از حلزون اگزوز توربو به طور مستقیم به اگزوز خودرو نشت می کند، با باز کردن دریچه تنظیم می کند، بنابراین هر چه گازهای بیشتری نشت کند، توربو فشار کمتری دارد، با بسته شدن دریچه حداکثر فشار توربو با عبور همه گازهای خروجی از حلزون به دست می آید.
دریچه ضایعات (همچنین در زبان انگلیسی ” دریچه تخلیه ” یا ” blow off ” نیز نامیده می شود) هنگامی که شتاب را متوقف می کنید، نشتی در مجرای ورودی باز می کند تا فشار ایجاد شده توسط اینرسی عظیم توربو این مجراها را اشباع نکند، و از نشتی در مجرای ورودی جلوگیری می کند. همزمان کاهش ناگهانی سرعت توربین و افزایش عمر مفید آن.
ما در حال حاضر چندین سیستم سوپرشارژ داریم.
- سیستم های مونوتوربو با هندسه ثابت، سیستم های مونوتوربو با هندسه متغیر (مدیریت با استفاده از خلاء یا محرک الکترونیکی).
- سیستم های بی توربو، متوالی (یکی بزرگ و دیگری کوچک).
- سیستم های بی توربو به صورت موازی (هر دو به یک اندازه).
- سیستم های Triturbo، با پیکربندی های مختلف.
- موتورهای دیزل آئودی 3.0 TDI و BMW 3.0.
- سیستم های تترا توربو در حال حاضر توسط BMW در مدل های دیزلی M50D 3000 سی سی با 400 CV نصب شده است.
همچنین شایان ذکر است که سیستم توربوی هیبریدی برای افزایش قدرت خودرو بدون نیاز به تطبیقها. اینها توربوهای داخلی ارتقا یافته نسبت به محفظه اصلی هستند تا عملکرد بهتری نسبت به توربو اصلی داشته باشند. این محصولی است که از سال 2015 توسط ATC در اسپانیا ثبت شده است و تقریباً برای تمام خودروهای دارای موتور سوپرشارژ در دسترس است.
تبرید
معمولاً توربوشارژر معمولاً با سیستم خاص خود توسط روغن خنک می شود که در حین کار موتور در گردش است. اگر موتور پس از استفاده شدید به طور ناگهانی خاموش شود و توربوشارژر بسیار داغ باشد، روغنی که یاتاقان های توربوشارژر را خنک می کند راکد می ماند و دمای آن افزایش می یابد که می تواند شروع به کربن شدن کند و ظرفیت روغن کاری آن کاهش یابد و عمر توربوشارژر کوتاه شود. زندگی
تایمر توربو سیستمی است که روغن را برای مدتی پس از خاموش شدن موتور در توربوشارژر در گردش نگه می دارد. برخی از مدلها با سنسورهایی کار میکنند که شدت استفاده از توربوشارژر را تشخیص میدهند تا اجازه روغنکاری اجباری آن را برای مدت معقولی پس از خاموش شدن موتور انجام دهند.
مزایای استفاده از توربوشارژر
- این اجازه می دهد تا قدرت موتور را تا 50٪ افزایش دهید بدون نیاز به ایجاد تغییرات اساسی.
- این به بازیابی انرژی کمک می کند، زیرا از گازهای خروجی موتور به عنوان پیشران استفاده می کند.
- حجم و وزن کمی به موتور اضافه می کند و به آن اجازه می دهد تا بدون تغییرات خارجی عمده در خودروی موجود جا شود.
- از آنجایی که به فشار بین گازهای خروجی اگزوز و محیط بستگی دارد، در هر ارتفاعی از سطح دریا به خودی خود تنظیم می شود.
- این اجازه می دهد تا مصرف سوخت مصرفی را کاهش دهید (این به دست آوردن انرژی بیشتر در هر لیتر سوخت).