موریتز هرمان (بوریس سمیونوویچ) فون ژاکوبی ( روسی : Морис-Герман (Борис Семёнович) фон Якоби) ( پوتسدام ، 21 سپتامبر 1801 – سن پترزبورگ ، 10 مارس 1874 ) پروسی فیزیکدان و مهندس بود که بیشتر عمر خود را در بر گرفت. در روسیه صرف شده است . کار او در آبکاری ، موتورهای الکتریکی و تلگراف از اهمیت عملی زیادی برخوردار بود.
بیوگرافی
ژاکوبی در پوتسدام از پدر و مادری یهودی به دنیا آمد. پدرش سیمون جیکوب در آنجا یک بانکدار بود. ریاضیدان آلمانی برادر بزرگتر کارل ژاکوبی، فارغ التحصیل شد ، از دانشگاه گوتینگن .
در سال 1834 او به Koningsbergen نقل مکان کرد جایی که او به عنوان یک معمار کار می کرد قبل از نقل مکان به Tartu در سال 1835 به عنوان استاد مهندسی عمران . دو سال بعد، در سال 1837، او تصمیم گرفت به سن پترزبورگ برود و در آنجا به عنوان محقق برجسته در آکادمی علوم روسیه ، در کنار دانشمندان دیگری مانند شیمیدان دیمیتری مندلیف کار کرد .
شغل
ژاکوبی متعلق به گروهی از فیزیکدانان نوظهور بود که بر روی کاربرد عملی الکتریسیته کار می‌کردند و در این نقش تعدادی از مطالعات مهم را در این زمینه به سرعت در حال ظهور انجام داد.
او در یکی از اولین کارهایش که در آکادمی سنت پترزبورگ منتشر شد، نتایج تحقیقات خود را در مورد قدرت آهنرباهای الکتریکی در موتورها و ژنراتورها شرح داد. او همچنین تلاش های خود را که از سال 1834 برای ساختن اولین موتور الکتریکی عملی انجام داده بود، مورد بحث قرار داد. او تعدادی آزمایش را برای تعیین قدرت موتور بر اساس میزان روی مصرفی از باتری ها انجام داد.
با حمایت مالی تزار نیکلاس اول ، ژاکوبی یک قایق با موتور الکتریکی به طول 9 متر با 220 واتی موتور الکتریکی با 14 مسافر در بالادست رودخانه نوا ساخت و با عناصر باتری تغذیه می‌شد. این قایق توانست با سرعت 5 کیلومتر در ساعت حرکت کند. [1] اگرچه او برنامه‌هایی برای اداره کل ناوگان قایق‌های موتوری برقی داشت، اما قایق او از نظر تجاری برای کار کردن بسیار گران بود. مشکل اصلی در دسترس بودن منبع انرژی مناسب بود. ژاکوبی از باتری‌های روی/ پلاتین استفاده می‌کرد که گران بودند و استفاده از موتور الکتریکی را 25 برابر گران‌تر از موتور بخار معمولی در آن زمان می‌کرد.
ژاکوبی به عنوان یکی از بنیانگذاران آبکاری الکتریکی شناخته می شود . در حدود سال 1838 او اولین کسی بود که اصل galvanoplasty را کشف کرد ، روشی برای بدست آوردن تصاویری از اجسام در فلز با الکترولیز . او از این تکنیک برای ساخت صفحات چاپ گرافیکی استفاده کرد.
او همچنین روی توسعه تلگراف الکتریکی در روسیه کار کرد. در دوره 1842-1845 او یک خط تلگراف بین سن پترزبورگ و تزارسکویه سلو از طریق یک کابل زیرزمینی ایجاد کرد. در سال 1867 او توسط روسیه برای خدمت در کمیسیون واحدهای اندازه گیری در نمایشگاه جهانی پاریس منصوب شد . او از حامیان سرسخت سیستم متریک بود .
قضیه ژاکوبی
قضیه ژاکوبی که به عنوان قضیه حداکثر توان نیز شناخته می شود، چنین می گوید:
حداکثر توان زمانی منتقل می شود که مقاومت داخلی منبع انرژی برابر با مقاومت بار باشد، جایی که مقاومت داخلی ثابت است و مقاومت خارجی می تواند تغییر کند.
این عبارت زمانی مهم است که یک بار بزرگ، مانند یک موتور الکتریکی، از باتری تغذیه می شود. یعقوبی این جمله را بر اساس عقل سلیم تعیین کرد .
کار
- آبکاری (1840)
- خاطرات کاربرد الکترومغناطیس در حرکت ماشین ها (1835)